Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Analyse: drie vaststellingen over het voorjaar bij de vrouwen

Annemiek van Vleuten sloot het vrouwelijke voorjaar in stijl af door ‘op z’n Evenepoels’ naar winst te soleren in Luik-Bastenaken-Luik. Tijd om uit te zoomen en de balans op te maken. Drie opvallende vaststellingen over de lenteklassiekers bij de vrouwen.

Kopecky rendeert optimaal bij SD Worx (maar …)

Gedijt Lotte Kopecky ook in een dreamteam? Dat was een van de cruciale vragen in onze voorbeschouwing op het wielerseizoen bij de vrouwen. Intussen kennen we het antwoord: jazeker! Vooral haar iconische zege in de Strade Bianche was een kantelpunt, zowel in haar eigen hoofd als dat van haar concurrentes en het (Belgische) wielerpubliek. Door boven op de steile Via Santa Caterina in Siena af te rekenen met ‘wurgslang’ Van Vleuten, bewees Kopecky dat ze op haar 26ste tot de absolute wereldtop behoort in het eendagswerk. Haar langverwachte triomf in de Ronde van Vlaanderen was in dat opzicht haast een logisch vervolg. Van pechvogel in 2021 tot uitblinker in 2022: een diepe buiging is op z’n plaats. Al moeten we toch ook een kanttekening maken (en dan vooral bij de tactische performantie van haar ploeg SD Worx): het voorjaarsrapport had er nog mooier kunnen uitzien. In Parijs-Roubaix maakte het Quick-Step van het vrouwenwielrennen een kapitale fout door Chantal van den Broek-Blaak naar voren te schuiven als uitgesproken speerpunt en Kopecky in dienst te laten rijden. De benen om te winnen waren aanwezig bij onze landgenote, maar ze werd – zoals gevreesd – gemuilkorfd door de teamorders en moest vrede nemen met een tweede plaats. Een dure les voor SD Worx: het niveau in het vrouwenpeloton ligt intussen zodanig hoog dat je niet langer PlayStation kan spelen vanuit de volgwagen en zomaar even kan kiezen wie je wil laten winnen. En maar goed ook …

Sterke Van Vleuten slachtoffer van negatieve koerstactiek en stijgend niveau

Annemiek van Vleuten won dit voorjaar de eerste krachtmeting in de Omloop Het Nieuwsblad en maakte de cirkel rond met haar knappe zege in Luik-Bastenaken-Luik. Op papier mag je dan spreken van een geslaagde klassieke campagne, maar in de praktijk zat er ongetwijfeld meer in. De voorjaarsvorm van Van Vleuten was naar eigen zeggen nooit beter – iets wat ook gestaafd wordt door de Strava-cijfers die ze de voorbije dagen openbaarde, waaruit onder meer blijkt dat ze nog nooit zo snel La Redoute en La Roche aux Faucons beklom (ondanks tegenwind!). Vandaar ook de grote opluchting na haar overwinning in ‘La Doyenne’. Van Vleuten is niet de vrouw om er al te lang bij stil te staan en onthoudt allicht vooral het positieve, maar haar ereplaatsen tussen Omloop en Luik stemmen toch tot nadenken: tweede in de Strade Bianche, tweede in de Ronde van Vlaanderen, vierde in de Amstel Gold Race en tweede in de Waalse Pijl. Al te vaak was er net eentje sterker (of slimmer) dan Van Vleuten, die op haar 39ste nog altijd zweert bij de ‘beuken-tot-de-rest-kraakt’-filosofie. Dat dit niet langer altijd en overal tot succes leidt, heeft twee belangrijke oorzaken: enerzijds stemmen haast alle andere toppers hun koers af op Van Vleuten, anderzijds is hun niveau dermate gestegen dat ze in inspanningen tot 5 minuten niet langer vogels voor de kat zijn. Het zal de rest van het seizoen er alleen maar interessanter op maken!

Italië doorbreekt Nederlandse dominantie

Blijft de Nederlandse dominantie aanhouden na het pensioen van Anna van der Breggen? Ook dat was een van de cruciale vragen in onze voorbeschouwing op het wielerseizoen bij de vrouwen. Ditmaal is het antwoord: neen! Vooral Italië verhinderde dat het voorjaar eens te meer oranje kleurde. Wereldkampioene Elisa Balsamo sloeg toe in de Trofeo Alfredo Binda, Exterioo Classic Brugge-De Panne en Gent-Wevelgem In Flanders Fields. Elisa Longo Borghini won op een fraaie manier Parijs-Roubaix. En Marta Cavalli scoorde in de Amstel Gold Race en de Waalse Pijl. Voorts rekende Lotte Kopecky vakkundig af met Annemiek van Vleuten in de Strade Bianche en de Ronde van Vlaanderen. Een positieve evolutie als u het ons vraagt! En niet meteen reden tot paniek in Nederlandse rangen, want met de Omloop Het Nieuwsblad en Luik-Bastenaken-Luik (Van Vleuten), Nokere Koerse en de Scheldeprijs (Wiebes) en de Brabantse Pijl (Vollering) oogt de balans nog steeds mooi. Bovendien was het forfait van Marianne Vos voor Parijs-Roubaix een fameuze streep door de oranje rekening. Al moeten onze noorderburen zich stilaan wel bezinnen over de toekomst, want Vos en Van Vleuten zullen niet eeuwig blijven koersen en qua aanstormend talent lijkt de spoeling een stuk dunner dan het voorbije decennium. Benieuwd of de metamorfose van het vrouwenwielrennen zich doorzet in de Giro en de Tour!