Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Gianni is er nog

In voorbereiding op de Giro d’Italia trekt een deel van het peloton richting het grensgebied van Oostenrijk en Italië. De Tour of the Alps wordt daar verreden. De meeste renners doen er koersritme op. Goed presteren is mooi, maar geldt vooral als een teken aan de wand dat het met de Girovoorbereiding wel goed zit. Veel meer waarde heeft de wedstrijd niet. Voor één coureur kan deze wedstrijd daarentegen de belangrijkste wedstrijd van het jaar zijn. Zijn naam? Gianni Moscon.

22 jaar is Moscon als hij in de door Peter Sagan gewonnen Parijs-Roubaix van 2017 als vijfde over de finish rijdt. Hij is de verrassende jongeling tussen de gevestigde namen. Verderop in het jaar loodst hij als lid van de Sky-train Chris Froome naar de Vueltazege. Een ding lijkt zeker: de Britse miljoenenformatie is een ster rijker. Al gauw blijkt Moscon ook andere kanten te hebben. Zijn talent wordt steeds vaker vergezeld met opmerkelijke controverses.

Want hoewel 2017 een succesvol jaar is voor de Italiaanse allrounder, worden zijn prestaties overschaduwd door een rel. Moscon zou Kevin Réza, renner van FDJ, in de Ronde van Romandië racistisch bejegend hebben. Volgens Moscon zelf een storm in een glas water. Desondanks wordt het talent voor enige tijd uit competitie gehouden. Verder wordt hij gediskwalificeerd tijdens het wereldkampioenschap en zou hij collega Sebastièn Reichenbach opzettelijk ten val hebben gebracht. In een mum van tijd dirigeert de Italiaan zichzelf in de rol van Enfant Terrible van de wielersport. Moscon blijkt als een vat buskruit te zijn. Met geniale, alsook verwerpelijke uitbarstingen.

Het dieptepunt volgt in de Tour de France van 2018. Op een onbenullig moment in de vijftiende etappe deelt Moscon een klap uit aan Élie Gesbert. Wegens deze tik aan de Franse renner wordt het Italiaanse talent uit koers gehaald. Moscon kan als belangrijke knecht niets meer betekenen voor kopman Geraint Thomas, die op pole position ligt om de Tour te winnen. Moscon staat andermaal in de schijnwerpers als een licht ontvlambare schakel in de verder zo solide Sky-ploeg. Zijn werkgever balanceert tussen het beschermen en ernstig straffen van het veelzijdige talent.

Er volgen magere jaren. In de Tour van 2019, waarin ploeggenoot Egan Bernal zegeviert, rijdt Moscon nog mee. Het jaar 2020 blijkt volkomen vruchteloos. De man uit Trente zakt ver weg in de pikorde van zijn Britse werkgever. Terwijl Moscon, die op heuvels, kasseien of welk terrein dan ook de koers kan maken, een van de vaandeldragers van het Italiaanse wielrennen zou moeten zijn, herinneren wielervolgers zich eerder zijn strapatsen dan zijn prestaties. De vraag moet gesteld worden. Krijgen we het talent van Moscon überhaupt nog in volle glorie te zien? Het antwoord volgt in de Tour of the Alps van dit jaar.

Moscon op pad met Grosschartner (Josef Vaishar – Tour of the Alps)

Moscon wordt opgesteld in Oostenrijk, als ware het een examen om überhaupt de Giroploeg van Ineos te halen. De Italiaan lijkt zich het belang van dit examen te beseffen. In zowel de eerste als de derde etappe kiest hij de aanval. Vooral zijn plaagstoot in de eerste etappe, waarbij absolute koersagressie en enige bewijsdrang samengaan, is indrukwekkend. Wie Moscon nooit eerder heeft zien fietsen, zou zeggen dat hij iedere willekeurige renner het leven zuur zou kunnen maken. Het is een meesterwerk van een kat in het nauw die de juiste sprong maakt. Moscon bevestigt zijn vorm in de derde etappe, die hij na een sprint-a-deux met Felix Grosschartner ook nog binnensleept.

Zijn verschijning in de voorbereidingskoers op de Giro is een wake-up-call naar iedereen. Gianni is er nog. Dat zijn indrukwekkende optreden in de Tour of the Alps, die weinigzeggende vijfdaagse in aanloop naar de Giro d’Italia, de wederopstanding mag zijn van de echte wielrenner Gianni Moscon.