Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Kopman: Julian Alaphilippe

Wereldkampioen Julian Alaphilippe (28) staat voor een aartsmoeilijke missie. Hij wil scoren van de Vlaamse klassiekers tot Luik-Bastenaken-Luik en zijn trui alle eer aandoen. “Ik weet dat het niet eenvoudig zal zijn”, zegt hij. “Door corona lagen de Vlaamse klassiekers in 2020 dichter bij de Ardense wedstrijden en was het gemakkelijker om beide te combineren. In 2021 wordt het zoeken naar een evenwicht, maar ik wil toch minstens één grote vis vangen.” In afwachting daarvan strikten wij de wereldkampioen voor een exclusief interview.

Met een wheelie nam Julian Alaphilippe afscheid van Siena, alsof hij niet tweede was geworden in de Strade Bianche, maar de Italiaanse prachtkoers voor de tweede keer op zijn naam had geschreven. De Fransman was zijn vrolijke zelf tijdens en na de plichtplegingen met de verzamelde pers. “Ik heb geen spijt en ben niet triest”, sprak hij na afloop. “Natuurlijk had ik liever gewonnen, maar ik sta nog altijd met de regenboogtrui op het podium van deze schitterende wedstrijd. Op zo’n 20 kilometer van de finish versnelde ik op de top van een gravelklim. Mathieu van der Poel pikte met gemak aan. Ik wist toen al dat het moeilijk zou worden. In de laatste kilometers kreeg ik af te rekenen met krampen en toen zette Mathieu aan. Een ongelooflijke versnelling… Ik dacht dat ik ook al snel ging, maar wat hij deed: chapeau. Hij was gewoon de sterkste, dat moet je kunnen toegeven.”

Supercompensatie op het WK

En weg was hij, terwijl hij nog enkele kunstjes opvoerde op zijn fiets. Zoals je hem dat wel vaker ziet doen voor of na een koers, op en naast het podium. Toen Julian Alaphilippe zich in Imola tot wereldkampioen kroonde, kreeg hij felicitaties van heinde en verre. Iedereen gunde de Fransman de regenboogtrui na jaren waarin het telkens ‘net niet’ was. In Bergen (2017), Innsbruck (2018) en Yorkshire (2019) startte hij als grote favoriet, maar draaide het telkens verkeerd uit. Op het parcours in Noorwegen versnelde hij tijdens de laatste beklimming van de Salmon Hill, maar werd hij ingerekend in de slotkilometer. “Als Julian daar wat slimmer koerst, laat hij nog enkele andere jongens terugkeren en sprint hij wél voor de zege”, stelde ervaren rot Philippe Gilbert. In Innsbruck eiste het lange seizoen zijn tol en liepen de benen van Alaphilippe leeg op de ultrasteile Höttinger Höll. En in Yorkshire werd hij genekt door de koude en de regen.

Lees het volledige artikel in de tweede editie van de nieuwe Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!