Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Mark en Fabio zijn weer wielrenner

De Ronde van Turkije staat, als relatief kleine koers, tussen de voorjaarsklassiekers gepropt op de overvolle koerskalender. De editie van dit jaar is er echter een speciale. Vooral dankzij het verschijnen van twee sprinters van Deceuninck – Quick-Step.

11 april 2021. Het is een datum op zich, waarop een koers op zich, de Ronde van Turkije, van start gaat. Normaliter een wedstrijd waar de ambtenaar niet eerder voor huiswaarts keert. Maar al sinds bekend werd dat Fabio Jakobsen daar terugkeert als renner, neemt de focus op de Turkse rittenkoers toe. Naast Jakobsen is ook Mark Cavendish blikvanger. Na zijn derde plek in de Scheldeprijs wil de Britse sprinter bevestigen in Turkije. De wielerwereld is benieuwd naar het duo van The Wolfpack. Een duo dat van heel ver komt.

1159 dagen reed hij zonder overwinning rond. Mark Cavendish, een van de meest succesvolle wielrenners aller tijden, was geen schim meer van de raket die hij ooit was. Radeloos, een vedette zonder batterij. Een onbeduidend onderdeel van het wielerpeloton. Velen hadden hem afgeschreven. Patrick Lefevere besloot zijn oude sprintkopman nog éénmaal op te nemen in zijn sterrenensemble. Een gewaagde zet, zo leek het, met weinig kans van slagen.

“Dat de Nederlandse spurter in Turkije begon aan zijn tweede wielerleven, mag met recht een wonder genoemd worden”

De 250 dagen tussen zijn horrorval en de rentree van Fabio Jakobsen klinken al even duizelingwekkend. Uiteraard is het een ellenlange onderbreking. Maar de gedachte dat de val in Katowice ook fataler had kunnen aflopen is natuurlijk allesoverheersend. In ieder geval opende die gebeurtenis het debat over de veiligheid in de sport. Dat de Nederlandse spurter in Turkije begon aan zijn tweede wielerleven, mag met recht een wonder genoemd worden.

Samen rijden Cavendish en Jakobsen in de qua status bescheiden Turkse rittenkoers. Terwijl de hoofdmacht in dezelfde periode jacht maakt op de grootste eendagswedstrijden, proberen de twee sprinters hun loopbaan een nieuwe impuls te geven. Die impuls vinden de dertigvoudig Tourritwinnaar en de voormalig Nederlands kampioen in de tweede etappe. De finish in Konya is het decor van een bijzondere wederopstanding, een moment van pure wielerblijdschap.

Cavendish nestelt zich in die bewuste etappe in de trein van Alpecin-Fenix. Zijn timing is precies goed. Pas in de laatste meters knalt de Manx Missile naar zijn gewilde overwinning. Vroeger zou Cavendish geen stuiver geven voor een etappezege in de Ronde van Turkije. Maar nu is deze winst een fortuin waard. De grauwe boulevard in Konya voelt voor even aan als de Champs-Elysées. Na meer dan drie jaar is het wachten voorbij. Dan lopen de emoties hoog op.

“Mark en Fabio zijn, tenminste voor even, weer het stralende middelpunt van het peloton”

Want ook Jakobsen deelt mee in de feestvreugde. Hij doet op een kilometer of vijf voor de meet een ferme kopbeurt. De betekenis van deze relatief kleine bijdrage aan het succes van Cavendish is echter gigantisch. De man uit Heukelum durft zich weer te mengen in een wielerfinale. Dat telt, is wonderbaarlijk en eveneens een overwinning op zich. Een innige omhelzing tussen de Brit en de Nederlander na afloop zegt genoeg. Alsof ze het beiden beseffen: ‘We zijn weer wielrenner’.

Konya is zodoende het decor van een ontroerend stukje wielergeschiedenis. Het peloton sluit twee verloren zonen terug in de armen. En de zege blijkt geen incident. Etappe drie valt eveneens ten prooi aan Cavendish, terwijl ook Jakobsen dit keer relatief voorin het peloton finisht. Qua betekenis is de Ronde van Turkije van 2021 alleen daarom al een van de belangrijkste wedstrijden van dit jaar.

Heus niet alle donkere dagen zijn met deze zeges vergeten. Maar Mark en Fabio zijn, tenminste voor even, weer het stralende middelpunt van het peloton.