Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Met Isaac naar Mallorca

Massa's profrenners vluchten naar Mallorca om er te trainen. Cycling.be zag er voor het eerst in 6 maanden wat zon, met dank aan Isaac. Een bezoekje aan het Bike Festival stond ook op het programma.

Een staalblauwe lucht, een lekkere zeebries en goed lopende klimmetjes van 3-5 km, dat waren de voornaamste ingrediënten van een 5-daagse trip naar Mallorca, meer bepaald Magaluf, in het zuidwesten van het eiland. Importeur Tehava had gezorgd voor een Isaac Boson waarmee we het eiland konden verkennen. Een goed stijve fiets die op de over het algemeen zeer snelle asfaltwegen prima tot zijn recht kwam. Mallorca is wat dat betreft een waar fietsparadijs en de Spanjaarden zetten daar ook vol op in. De wegen puilen uit van de fietsers: massa’s Duitsers, veel Engelsen, ook Fransen, en zelfs fietsers die een of andere Slavische taal bezigen. Ja, ze schijnen te mikken op de Russen, om de ook hier gevoelde crisis wat te lenigen.

Wat ook opviel, was het grote aantal vrouwen op een racefiets. Groepen waarvan 1/4e vrouwen waren, groepjes van man en vrouw, groepen van drie vriendinnen op de racefiets, in alle varianten passeerden ze. Mijn zegen krijgen ze, die vrouwen. Dan worden die testosteronneigingen van de mannetjesdieren wat getemd – althans onderweg – en dat brengt volgens mij de wereldvrede weer wat dichterbij.

Sinds enkele jaren wordt er op Mallorca ook een kleine fietsbeurs gehouden, het Bike Festival. Ik nam er een kijkje, zag geen nieuwigheden (die komen pas in augustus op Eurobike weer) maar wel dat de grote merken ruim aanwezig waren. Specialized, Shimano, Canyon en Continental, om er een paar te noemen. En Isaac natuurlijk, met onder andere hun 2013 Boson, die alleen al uiterlijk hemelsbreed verschilde van mijn 2012 model. Als ie nog beter is geworden – en daar moet je vanuit gaan – dan kun je met een gerust hart zo’n Boson huren, mocht je eens op dit zeer fietsvriendelijke eiland verzeild geraken. Geen onvertogen getoet gehoord van welke automobilist dan ook, terwijl het op de bergweggetjes toch vaak echt niet harder ging dan 10 km/u, met een horde Duitse ‘klimgeiten’ die het smalle, bochtige wegdek innamen.