Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Recon: Luik-Bastenaken-Luik

“Als je slecht door de eerste bocht bent gekomen, moet je op dit stuk al een serieuze inspanning leveren om nog in een goede positie te geraken.” We schakelen naar het kleinste verzet en proberen onze spichtige metgezel bij te houden op de eerste steile meters van La Roche-Aux-Faucons. Op een prachtige lentedag gidst de ervaren Ardennenspecialist Jelle Vanendert (36) ons door de finale van Luik-Bastenaken-Luik, de oudste klassieker op de kalender. Niet toevallig de wedstrijd die het hoogst op zijn verlanglijstje staat.

5 keer top tien in de Waalse Pijl, twee keer tweede in de Amstel Gold Race. Vaste klant bij de eerste twintig in Luik-Bastenaken-Luik, een klassieker waar hij nota bene al veertien keer aan deelnam. Weinig renners kunnen zo’n regelmaat in het Ardense drieluik voorleggen als Jelle Vanendert. De hoofdvogel afschieten lukte hem nog niet. Toch gelooft de Limburger op z’n 36ste nog altijd rotsvast in het vervullen van zijn jongensdroom: winst in ‘La Doyenne’.

Renner van de oude stempel

Een kilometer of zestig à zeventig is de maximale afstand die Vanendert wil afleggen voor onze verkenning van de finale. We begrijpen zijn standpunt, want hij heeft met de Faun-Ardèche Classic en de Drôme Classic net een pittig Frans tweeluik achter de rug. In die laatste bolde hij overigens netjes in de kopgroep over de meet, in het gezelschap van Fabio Aru, Guillaume Martin en andere Warren Barguils.

Het nietige Winamplanche ligt op een boogscheut van Spa en is onze plaats van afspraak. Op deze frisse maandagochtend, de eerste in maart, is het er erg rustig. Het lijkt wel alsof de enige levende ziel in dit gehucht een verdwaalde hond is die nieuwsgierig aan ons voorwiel komt snuffelen. Het ronkende geluid van een naderende sportwagen doet het beestje verbaasd opkijken. Achter het stuur van de Mercedes C45 AMG break zit Jelle Vanendert. In zijn koffer ligt zijn wedstrijdfiets, het kaderplaatje met startnummer 155 hangt nog aan de zadelpen.

“Niet dat ik zo’n grote autofreak ben, maar van deze auto droomde ik al mijn hele leven toen ik hem een jaar of vijf geleden kocht”, zo zal de kopman annex wegkapitein van Bingoal-Wallonie Bruxelles ons later verklappen. “Van thuis uit hebben ze me nochtans meegegeven om niet uit te pakken met dure spullen of gekke aankopen. Maar ik rijd liever nu met een wagen als deze dan ermee te wachten tot mijn zestigste, of zo. Dan is de beleving toch totaal anders?”

Lees het volledige artikel in de tweede editie van de nieuwe Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!