Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Remco Evenepoel kijkt reikhalzend uit naar de Giro

Na zijn akelige crash in de Ronde van Lombardije en de complexe revalidatie die erop volgde, begint Remco Evenepoel (21) op zaterdag 8 mei aan zijn eerste wedstrijd sinds 15 augustus 2020. Het goudhaantje van Deceuninck – Quick-Step bereidde zich via twee hoogtestages voor op de Giro. “Ik weet niet wat ik mag verwachten”, zegt hij. “Ik ben al blij dat ik opnieuw coureur ben.”

Het verhaal van Remco Evenepoel is intussen gekend. Vorige zomer startte hij met winstambities in de Ronde van Lombardije. Tot op de top van de loodzware Muro di Sormano liep alles volgens plan, maar even later liet hij zich verrassen in de verraderlijke afdaling en maakte hij een val van enkele meters diep. Het verdict was niet mals: verschillende breuken in zijn bekken, een schaambeenbreuk en een gekneusde long. De jongste telg van ‘The Wolfpack’ kroop door het oog van de naald. Net zo goed was hij vandaag niet meer onder ons of stond hij ons te woord vanuit een rolstoel.

Evenepoel beseft dat hij geluk heeft gehad. Aanvankelijk revalideerde hij vlot en lag hij zelfs een maand voor op schema, maar midden januari volgde er plots slechts nieuws. De breuk aan zijn schaambeen was nog niet helemaal geheeld en Evenepoel kwam al een tijdje niet meer aan fietsen toe. Uiteindelijk bleef hij nog eens acht weken van de fiets en kon hij de trainingen pas op 8 februari hervatten – exact drie maanden voor de start van de Giro. Intussen ondervindt hij geen hinder meer, maar de maandenlange inactiviteit laat zijn sporen na. De jonge Brabander stelde noodgedwongen zijn ambities bij en begint zonder grote verwachtingen aan de Giro.

Het minste wat we kunnen zeggen, is dat je een paar moeilijke maanden achter de rug hebt…

Remco Evenepoel: “Klopt, maar ik ben blij dat ik opnieuw op de fiets zit. Ik ben niet iemand die blijft hangen in negativiteit en kijk vooral vooruit.”

Je ging mee op januaristage met het team in Spanje. Je ploegmaats trainden met de fiets, jij lag te revalideren in het zwembad.

“Het was zeker niet gemakkelijk om de jongens op training te zien vertrekken, maar het kon nu eenmaal niet anders. De dokter had me er duidelijk op gewezen dat ik van de fiets moest blijven. Die breuk moest volledig helen, zoniet bracht ik mijn carrière in gevaar. De boodschap was zonneklaar. Natuurlijk was het niet fijn om ganse dagen te revalideren of te zwemmen, maar ik was wel blij dat ik mee op stage mocht. Op die manier voelde ik me toch nog topsporter. Ik volgde het ritme van mijn ploegmaats: ik at samen met hen, sliep op de kamer met Iljo Keisse en kreeg enorm veel steun van heel ‘The Wolfpack’. Ze gaven me ‘moral’.”

Lees het volledige artikel in de derde editie van Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel of HIER online te lezen via Blendle. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!