Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Roots: Richard Carapaz

In 2019 won Richard Carapaz de Giro d'Italia. In 2020 werd hij tweede in de Vuelta en was hij enkele weken eerder de allereerste Ecuadoriaan die deelnam aan de Tour de France. Tijdens die Tour zochten we zijn ouders op, die nog steeds op de kleine boerderij wonen waar de 27-jarige toprenner van INEOS Grenadiers destijds opgroeide, hoog in de bergen van de noordelijke provincie Carchi.

“Hij zat al op zijn zevende achter het stuur van een kleine vrachtwagen.” Antonio Carapaz vertelt ingetogen, maar zijn ogen beginnen te glimmen als hij over zijn zoon praat. Hij draagt een petje met het woord ‘Verona’ op, dat hij een jaar eerder in Italië heeft gekocht. Zo te zien heeft hij het sindsdien elke dag gedragen, want het is vaal en rafelt aan alle kanten. Samen met zijn vrouw, Richards moeder Ana Luisa Montenegro, was hij toen aanwezig bij hét (voorlopige) gloriemoment van hun zoon. De familie Carapaz leeft van vee- en landbouw. Als jongen uit de provincie moest Richard al op jonge leeftijd meehelpen op de boerderij. Op een dag vond hij een aftandse fiets in de vrachtwagen van zijn vader, die vaak schroot vervoerde. De rest is geschiedenis: Richard was meteen verkocht, leerde de stiel met vallen en opstaan, ontwikkelde een grenzeloze passie voor het wielrennen en groeide – ondanks een carrièrebedreigende beenblessure na een aanrijding in zijn jeugdjaren – uit tot een absolute wereldtopper.


Enorm contrast

Na de Girowinst van hun zoon verbouwden Antonio en Ana Luisa hun huis. Wie pracht en praal zou verwachten, komt bedrogen uit. Geen zwembad, overbodige luxe of extravagante villa. Hoogstens een aantal functionele verbeteringen. Boven de ingang hangt de tweede fiets van Richard. “Zijn eerste fiets is gestolen”, zegt vader Antonio met een glimlach. Hij onderbreekt de renovatiewerken even om het bezoek uit Europa hartelijk te kunnen ontvangen. “De finale van de etappe is net aan de gang, geloof ik. Laten we kijken”, stelt hij voor.

Er is echter geen televisie in huis. In de sobere woonkamer staat enkel een kleine tablet. “Ik heb soms wat problemen met het internet”, zegt Antonio. De verbinding kraakt en piept, maar hij ziet zijn zoon nog net de top van de Mont Aigoual bereiken, om zo als negende de zesde rit van de Tour te beëindigen. Luxe is een hol begrip ten huize Carapaz, maar aan de andere kant van de woonkamer staat wel een racefiets van een paar duizend euro te blinken. Het contrast kan niet groter zijn. “Het is wel jammer dat hij nu moet werken voor Egan Bernal (op dat moment de onbetwiste kopman van INEOS Grenadiers in de Tour, red.), maar hij zit daar niet mee in. Als hij nu voor anderen werkt, doen ze dat daarna voor hem.” Ana Luisa komt de kamer binnen met grote mokken koffie en brood. “Heb je al gegeten? Je bent vast al even onderweg”, vraagt ze bezorgd. Het mag duidelijk zijn: ondanks het succes van hun zoon zijn Antonio en Ana Luisa bescheiden mensen die gastvrijheid hoog in het vaandel dragen.

Lees het volledige artikel in de eerste editie van de nieuwe Cycling, nu verkrijgbaar in de winkel. Abonneer je HIER en geniet van onze aantrekkelijke abonnementsformules!