Deel dit artikel:

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Van der Poel kan bij winst in de Ronde geschiedenis schrijven

Neem tien willekeurige wielrenners en minstens negen zullen je vertellen dat ze ervan dromen om ‘Vlaanderens Mooiste’ te winnen. Dat heeft de koers te danken aan zijn zwaartegraad, maar ook aan die eindeloos rijke geschiedenis. Slechts zeven renners slaagden erin de Ronde twee jaar op rij te winnen. Zet Mathieu zich zondag ook in dat iconische rijtje?

De editie van vorig jaar is je vast niet ontgaan. De vlucht van de grote drie waarbij Julian Alaphilippe abrupt ten val kwam door een stilstaande motor. Met twee waren ze dan nog: Mathieu van der Poel en Wout van Aert. Het duel waar velen op hoopten, vond uitgerekend plaats tijdens de belangrijkste wedstrijd op Vlaamse bodem. De twee werkten goed samen en loodsten elkaar naar de meet in Oudenaarde. In de sprint was het wiel van de Nederlandse kampioen enkele centimeters voor op dat van Van Aert. Het bleef even akelig stil omdat geen van beiden wist wie nu gewonnen had. Na bevestiging ontstond er een vreugde-uitbarsting vanjewelste bij Alpecin-Fenix. Deel 1 van missie ‘opeenvolgend tweeluik in de Ronde’ was hiermee geslaagd voor Mathieu. Of hij er zelf mee bezig is? Een vraag waar we wellicht zondag antwoord op krijgen.

Twee opeenvolgende Rondes

Ze zijn niet met veel (zeven om exact te zijn), de renners die de Ronde van Vlaanderen twee keer op rij wonnen. Het is een waanzinnige prestatie om hem één keer te winnen, een glorieus moment dat alle andere overwinningen overstijgt. Dat eens of meerdere malen meemaken, is zowat de droom van elke beginnende coureur. Romain Gijssels, Achiel Buysse, Fiorenzo Magni, Eric Leman, Tom Boonen, Stijn Devolder en Fabian Cancellara waren telkens twee jaar op rij de sterkste in het Monument. Als Mathieu van der Poel opnieuw wint, komt hij niet alleen op het magnifieke lijstje te staan; hij zou ook de eerste Nederlander zijn die dat klaarspeelt.

De flandriens van Dilecta-Wolber

Romain Gijssels (1907-1978) begon met fietsen op z’n 20ste bij De Groote Leeuw. Na drie jaar bij Camiel Schotte besloot de talentvolle Gijssels te verhuizen naar Dilecta-Wolber. In 1931 wist Romain met zijn Franse ploeg een eerste keer de Ronde van Vlaanderen te winnen. Het jaar nadien deed hij dat kunstje nog eens over. In datzelfde 1932 maakte hij zichzelf nog onsterfelijker door ‘den dubbel’ binnen te halen met winst in Parijs-Roubaix. Nog geen tien jaar later gebeurde het onmogelijke opnieuw voor Dilecta-Wolber. Ditmaal is het Achiel Buysse (1918-1984) die zowel in 1940 als 1941 ‘Vlaanderens Mooiste’ op z’n palmares schrijft. Twee jaar later wint hij de wedstrijd zelfs een derde keer, waardoor hij mederecordhouder van meeste overwinningen in de Ronde is. En ja, de Ronde van Vlaanderen ging gewoon door tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Il Leone delle Fiandre

Een bijnaam die ‘m was toegekend door een Italiaanse journalist na Fiorenzo Magni’s derde zege in de Ronde van Vlaanderen in 1951. Het verhaal van Magni is uniek: hij wist de Ronde niet twee, maar drie keer na elkaar te winnen. Dit tot groot verdriet van Ronde-stichter Karel Van Wijnendaele die een zege van een flandrien verkoos boven de hattrick van de Italiaanse kampioen. Niet dat het Magni wat kon schelen, hoor. Fiorenzo Magni heeft zich altijd een halve Belg gevoeld en was dan ook bijzonder opgezet met een bijnaam als Il Leone delle Fiandre. ’Tricot’ presenteert een eerbetoon aan Magni door een tricolore in het leven te roepen, geïnspireerd door Magni’s drieluik op Vlaamse wegen. Bestellen kan hier.

Naast zijn zegetocht op Vlaamse wegen, werd Magni ook geprezen voor zijn onuitputbare winnaarsmentaliteit. Zo werd een foto van hem tijdens de Giro d’Italia uitgeroepen tot ‘het meest iconische beeld uit de Ronde van Italië’. De foto toont de Italiaanse renner tijdens de dertiende etappe van de Giro in 1956 waar hij een stuk binnenband (bevestigd aan zijn stuurpen) tussen zijn tanden houdt voor extra ondersteuning na een val in de vorige etappe waarbij hij z’n linker sleutelbeen brak. Magni weigerde uit de Giro te stappen, maar had hierdoor logischerwijs moeite met manoeuvreren en viel in de zestiende etappe opnieuw in een afdaling. Hij was niet in staat om zijn linkerarm te gebruiken en kon alleen remmen en sturen met zijn rechterhand. Magni eindigde die Giro op de tweede plaats, slechts 3 minuten en 27 seconden achter de Luxemburger Charly Gaul.

De man die Merckx een ‘kasplantje’ noemde

Wie wat van controversiële uitspraken in het wielrennen kent, weet ongetwijfeld dat we het hier over Eric Leman hebben. De man zegevierde drie keer in de Ronde in vier jaar tijd, waarvan twee achtereenvolgende malen in 1972 en 1973. 33 jaar na Erics laatste koersseizoen werd hij gehuldigd als ereburger van Ledegem. En om toch nog even terug te komen op dat ‘kasplantje’: De bijnaam van Eric in het peloton was ‘IJsman’. Bij slecht en koud weer in het voorjaar voelde Leman zich in zijn element. Het gebeurde wel eens dat hij naast Eddy Merckx aan de start stond en wanneer die dan dik aangekleed was, nam Eric het snaakse woord in de mond.

Tommeke en Volderke

Wat Tom Boonen in 2005 allemaal uitstak op zijn fiets, voor velen is het nog steeds eerst even in de ogen wrijven van ongeloof. Niet alleen won hij een eerste keer de Ronde van Vlaanderen, een week later kwam daar Parijs-Roubaix bij en tot slot van rekening ook nog de regenboogtrui in Madrid. Een jaar later slaat ‘de Bom van Balen’ weer toe in ‘Vlaanderens Mooiste’, als wereldkampioen nota bene. Met twee opeenvolgende overwinningen kwam hij al in een select groepje, maar winnen in de regenboogtrui is aan nog minder renners gegeven. Enkel Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962) en Eddy Merckx (1975) deden het hem voor. Tom reed bijna heel z’n carrière bij Quick-Step en die haalden twee jaar na de tweede overwinning van Boonen in de Ronde nog iemand in hun rangen die het klassieke werk wel smaakte. In 2008 maakt een 29-jarige Stijn Devolder de overstap naar de ploeg van Lefevere. Een goeie zet om de Belgische kampioen binnen te halen, want hij doet zijn tricolore trui eer aan door een eerste keer de Ronde te winnen. In 2009 was hij wederom iedereen te slim af in het Vlaamse wielermonument. Naast twee Rondes kroonde Devolder zich onder andere ook driemaal tot Belgisch kampioen op de weg.

Bekijk hier de eerste overwinning van Tom Boonen in de Ronde van 2005 (onze excuses voor de kwaliteit):

Spartacus, omdat hij het is

Een legende van onze geliefde sport kan je worden door veel te winnen of enorm sympathiek te zijn. Wel, Fabian Cancellara heeft veel gewonnen en is erg begaan met zijn medemens, wat hem voor velen een idool in de sportwereld maakt. Net zoals in 2010 domineerde Cancellara ook in 2013 de kasseiklassiekers. Hij wint voor een tweede maal in zijn carrière de Ronde van Vlaanderen door solo over de meet te komen. Na deze overwinning, startte hij een week later als topfavoriet in Parijs-Roubaix. Daar klopte hij Sep Vanmarcke op de finishlijn in een sprint-à-deux om zo zijn derde zege in de ‘Hel van het Noorden’ te behalen. Ook in 2014 zit Fabian er boenk op in de Ronde. Twee jaar achter elkaar is de Zwitser te sterk voor zijn tegenstanders en zo rijft hij z’n derde Ronde van Vlaanderen binnen.

Mathieu van der Poel kan zichzelf overmorgen toevoegen aan dit lijstje van legendarische wielrenners. Het enige dat ie nog moet doen, is winnen…

Bekijk hier nog eens zijn overwinning van vorig jaar: